PİRHA-20 yıldır arıcılık yaptığını söyleyen Ali Rıza Gül, “Arıcılık doğayla ilişkili bir meslek olduğundan dolayı bu sene sürekli yağmurların olmasından kaynaklı arılarımızın yüzde 80’inde kayıp var ve arılarımızı besleyemedik” dedi.
Sultan Dağları eteklerinde bulunan Dersim’in Ovacık ilçesinin Haçkirek (Ağaçpınar) köyünde arıcılık en önemli geçim kaynaklarından bir tanesi.
Dersim’in Ovacık ilçesinin Haçkirek (Ağaçpınar) köyünde arıcılık yaparak geçimini sağlamaya çalışan Ali Rıza Gül ile arıcılık ile ilgili sohbet ettik.
“YAŞADIĞIMIZ BÖLGE ARICILIK AÇISINDAN UYGUN BİR COĞRAFYA”
20 yıldır arıcılık yaptığını söyleyen Ali Rıza Gül, “Arıcılık yaparak 1994 yılından itibaren boşaltılan köylerin yeniden yerleşime açılacağını düşündük ve sonunda köyümüzü yeniden yerleşime açmayı başardık. Yaşadığımız bölgenin hayvancılık ve arıcılık açısından uygun bir coğrafyası var. Arıcılıkta iki tane temel sorun var birincisi devlet bürokrasisi ile üretici arasındaki ilişkiden kaynaklı sorunlar, ikincisi ise doğa koşullarından kaynaklı. Arıcılık zor bir meslektir ama aynı zamanda zor koşulların içerisinde de çok güzel bir meslektir. Arıcılık doğayla ilişkili bir meslek olduğundan dolayı bu sene sürekli yağmurların olmasından kaynaklı arılarımızın yüzde 80’inde kayıp var ve arılarımızı besleyemedik” dedi.
PİRHA- Deprem sonrası Adıyaman’dan Dersim’e ailesiyle beraber akrabasının yanına göç etmek zorunda kalan Ayşegül Zengin, “Adıyaman’da depremden sonra çadırın içerisindeydik. Ne su, ne elektrik vardı. Çok zor durumdaydık, depremin 5. gününde Dersim’e geldik. Devlet ne zaman bize yardım edecek bilmiyorum. Eskişehir’e taşınmayı düşünüyoruz ama nasıl gideceğiz, nasıl yapacağız, elimizde hiçbir şeyimiz yok” dedi.
Maraş Pazarcık ve Elbistan merkezli depremlerin ardından binlerce kişi yaşamını yitirirken, yüz binlercesi de evsiz kaldı.
Deprem sonrasında büyük yıkımın yaşandığı Adıyaman’da halen barınma sorunu çözülmüş değil. İnsanlar barınma sorunu çözülemediği için farklı illerdeki yakınlarının yanlarına göç etmek zorunda kalıyor.
Adıyaman’da Siteler Mahallesi’nde oturan Ayşegül Zengin, 2 çocuğu ve eşiyle birlikte Dersim’e akrabasının yanına geldi.
“ÇADIR ÇOK SOĞUKTU, İÇERİSİNDE YATAMIYORDUK”
“Adıyaman’da depremden sonra çadırın içerisindeydik. Ne su vardı, ne elektrik vardı” diyerek deprem sonrasında yaşadığı zorlukları anlatan Ayşegül Zengin, “İlk gün hiç yardım yoktu, ikinci gün yardım gelmeye başladı. Yemek yoktu çocuklara ilk günlerde sadece bisküvi veriyorduk. Çadır çok soğuktu, içerisinde hiçbir şey yoktu, gece yatamıyorduk. Çadırda yaşanılmaz ancak yaşayan bilir. Sürekli sarsıntılar oluyordu hiç uyku gözümüze girmedi” dedi.
“PSİKOLOJİMİZ TAMAMEN BOZULMUŞ DURUMDA”
Çok zor durumda oldukları için görümcesinin kendilerini yanına çağırdığını belirten Ayşegül Zengin, “Biz depremin 5. gününde Dersim’e geldik. Adıyaman’dakiler halen yardım bekliyor. Devlet ne zaman bize yardım edecek bilmiyorum. Eskişehir’e taşınmayı düşünüyoruz ama nasıl gideceğiz, nasıl yapacağız bilmiyoruz, elimizde hiçbir şeyimiz yok. Eskişehir’e gideceğimiz zaman da orada iş olanağı istiyorum, eşya istiyorum, kiralık ev tutacağız ama nasıl yapacağız bilmiyorum. Psikolojimiz tamamen bozulmuş durumda. Geri döner miyiz bilmiyorum ama hiçbir yer insanın kendi memleketi gibi olmuyor” diye konuştu.
PİRHA-Munzur Üniversitesi öğrencisi Gülistan Doku’dan 5 Ocak 2020 tarihinden bu yana haber alınamıyor. Dersim’de kadınlar Gülistan Doku’nun akıbetini sormak için Palavra Meydanı’ndan Seyit Rıza Meydanı’na yürüyüş gerçekleştirerek açıklama yaptı. Yapılan açıklamada, “Kız kardeşimiz Gülistan Doku’dan 5 Ocak 2020 gününden beri haber alamıyoruz. Gülistan Doku’nun akıbetini sormaktan vazgeçmeyeceğiz” denildi.
Munzur Üniversitesi öğrencisi Gülistan Doku, dört bir tarafı karakollarla çevrili olan ve kameralarla izlenen Dersim’de tam 3 yıldır yani 1097 gündür kayıp.
Gülistan Doku’nun ailesi ve Dersim Kadın Platformu üyesi kadınlar açıklama öncesinde Tunceli Valiliği’nin önüne gelerek burada Gülistan Doku’nun akıbetini sordu. Ardından ise Palavra Meydanı’ndan Seyit Rıza Meydanı’na yürüyüş gerçekleştirerek açıklama yaptı.
Yürüyüşte sık sık ‘Gülistan Doku nerede’ ve ‘Jin Jiyan Azadi’ sloganları atıldı.
Açıklamayı Dersim Kadın Platformu adına Eylül Yantemur okudu. Açıklamada ‘Gülistansız 1097 gün geçti unutturmayacağız’ ve ‘3 yıl oldu Gülistan Doku nerede’ pankartları açıldı.
Gülistan Doku’dan 5 Ocak 2020 gününden beri haber alamadıklarını ifade eden Eylül Yantemur, “Gülistan hayatta mı, öldü mü, öldürüldü mü, hayattaysa nerede öldürüldüyse kim öldürdü bilmiyoruz. Biz kadınlar tam 3 yıldır Gülistan Doku nerede diye soruyoruz. Gülistan Doku bu ülkede kadınların hafızasına kazınan bir sembol oldu. Fakat ne Dersim’de de Türkiye’de de Gülistan gibi binlerce kadın akıbeti bilinmeyecek şekilde kayboldu, öldürüldü, tecavüze uğradı. Biz kadınlar Gülistan Doku’nun akıbetini sormaktan vazgeçmeyeceğiz” dedi.
“TÜRKİYE’NİN EN GÜVENLİ KENTİNDE GÜLİSTAN 3 YILDIR BULUNAMIYOR”
Türkiye’nin en güvenli denilen kentinde her köşesinde mobese ve her dağında kule olan bir yerde Gülistan Doku’nun 3 yıldır bulunmadığını belirten Gülistan Doku’nun ablası Aygül Doku ise, “Bu ülkede hiç kimse bu olayın yaşanma ihtimalinden uzak değildir. 21 yaşındaki bir insanın 3 yıldır ortada olmaması sizin içinizi hiç mi ürkütmüyor. Bu ülke için utanç verici bir durum” şeklinde konuştu.
“BENİM KIZIMI BULUN”
21 yaşında bir öğrenciye gündüz ortasında ne oldu diye soran Gülistan Doku’nun annesi Bedriye Doku, “Gülistan buhar olmadı uçmadı, kuş olmadı uçmadı. Akşam evde kafanızı yastığa koyduğunuzda vicdanınız nasıl rahat olabiliyor, siz demiyor musunuz bizim de çocuklarımız var. Benim kızımı bulun olayın üstünü örtmeyin” ifadelerini kullandı.
Açıklama adalet arayışını sembolize etmek amacıyla telefon ışıklarıyla aydınlatma eylemi yapılarak ‘Gülistan Doku nerede’ sloganlarıyla sona erdi.
