PİRHA-Dersim’in Ovacık ilçesinin Qızıx (Kızık) köyünde kış ayının zorluklarına rağmen yaşam mücadelesi devam ediyor.
Her mevsimin başka şekilde güzellikleri var. Dersim ilkbaharı, yazı, sonbaharı ve kışı ile farklı bir güzellikte bir coğrafya. Kışın gelmesiyle Dersim beyaza büründü.
Dersim’in Ovacık ilçesinin Qızıx köyünde zorlu kış şartlarına rağmen yaşam mücadelesi veriliyor.
Zorlu kış şartlarında köy tabelası ve evler kara gömülürken köylülerde zorlu şartlara rağmen hayvancılık yapıyor, sırtında yem taşıyor, damları loğluyor ve bazıları da karın keyfini çıkarırcasına damlardan kara atlıyor.
PİRHA-Güllü Gültakur ailesiyle birlikte, Ovacık ilçesinin Çamale (Çakmaklı) köyünde evinde çatlaklar olmasına rağmen yaşamak zorunda kalıyor. Yaşadığı mağduriyeti PİRHA’ya anlatan Gültakur, “5 kişi bir odada yaşamaya çalışıyoruz, burada yaşarken çok korkuyoruz bir gün hepimiz evin altında kalıp ölebiliriz” diye konuştu.
Türkiye’de sosyal devletin yapması gereken hizmetler halka yapılmıyor. Yapılan hizmetler adeta ayrımcılık yapılarak batıya ayrı, doğuya ayrı yapılıyor. Dersim de devlet tarafından bir türlü hizmet alamayan kentlerden bir tanesi.
Güllü Gültakur ailesiyle birlikte, Dersim’in Ovacık ilçesinin Çamale (Çakmaklı) köyündeki evinde çatlaklar olmasına rağmen burada yaşamak zorunda kalıyor ancak hiçbir devlet görevlisi buna çare bulmak için çaba sarf etmiyor. Güllü Gültakur, ailesiyle birlikte yaşadığı zorluğu PİRHA’ya anlattı.
“ÇOCUKLARIM İÇİN KORKUYORUM”
Maddi durumlarının iyi olmadığını vurgulayan Gültakur, “3 çocuğum var, eşim de gırtlak kanseri ekonomik durumumuz iyi olmadığı için bu evde kalıyoruz. 5 kişi bir odada yaşıyoruz ama evimizin duvarları çatlak olduğu için korkuyoruz. Çocuklarımı böyle yıkık bir evde değil de güzel bir evde yaşamasını istiyorum çok korkuyorum çocuklarım için, bir gün hepimiz evin altında kalıp ölebiliriz” diye konuştu.
PİRHA-Dersim’in Hozat İlçesi’ne bağlı Axzunig(Akpınar) Köyü’nde yaşayan Sakine Konak ve Kıymet Konak okul ve lojmanda yaşamanın zorluklarını anlattı. Sakine Konak, maddi imkânsızlıklardan dolayı boş okul lojmanında, Kıymet Konak ise kullanılmayan sınıfta yaşamını sürdürüyor.
Dersim’in Hozat İlçesi’ ne bağlı Axzunig(Akpınar) Köyü’nde yaşayan Sakine Konak ve Kıymet Konak okul ve lojmanda yaşamanın zorluklarını anlattı.
Sakine Konak, maddi imkânsızlıklardan dolayı boş okul lojmanında, Kıymet Konak ise kullanılmayan sınıfta yaşamını sürdürüyor.
Okulun bir tarafında eşiyle birlikte Kıymet Konak yaşarken, yan tarafında tek odalı lojmanda ise 4 çocuğuyla birlikte Sakine Konak yaşıyor. Hayvancılık yaparak maddi gelirlerini sağlayan Sakine Konak ve Kıymet Konak’ın, kaymakamlığa yaptıkları başvuru sonucunda okula yerleşmelerine izin verildi.
“MADDİ DURUMUMUZ YOK, YETKİLİLER BİZİ GÖRSÜN”
Tek göz odada hiçbir yere kımıldamadan yaşadıklarını dile getiren Sakine Konak, şöyle konuştu:
“Doğma büyüme buralıyım. 20 yıldan fazla kaynımın evinde yaşadık. Onlar İstanbul’da yaşıyordu. Bu yıl da geleceklerini söyledikleri için mecbur çıktık. Bir arada yaşayamazdık. İlk geldiğimde elektrik yoktu. Çok büyük sıkıntılar yaşadık. Kaymakama bize bir yer tahsis etsin ev yapalım diye başvuru yaptık. Bize burayı verdiler. ‘Oturabileceğin kadar otur’ dediler. Yarın veya başka bir zaman çık diyebilirler. O zaman nereye gideceğim. Maddi durumumuz yok, mecbur buraya geldik. Kış koşullarında nereye gidebilirdik. Sıkıntı çok, burası tek kişilik ama 4 kişiyiz yaşamaya çalışıyoruz. Yerimiz yok, çocuklarımla birlikte iç içe yatıyoruz. İlk geldiğimde iki ay elektriksiz kaldım. Telefonumu şarj etmek için hep komşularıma gidip geldim. Yetkililer bize yardımcı olsunlar. Başımızı koyacak sıcak bir yuvamız olsun istiyoruz, artık bu fakir halkı görsünler.”
“YAŞADIĞIMIZ DURUMUN NE KADAR ZOR OLDUĞUNU ANCAK BİZ BİLİRİZ”
Maddi sıkıntılardan dolayı 2006 yılında köylerine geri döndüklerini, şimdi ise yardım severlerden aldığı hayvanlardan ve saman satarak geçimlerini sağladığını ifade eden Kıymet Konak da eşiyle birlikte sınıfın içinde yaşıyor.
Konak, “İçinde oturacağımız bir evimiz, maddi durumumuz yok. Seçimde bir memur, bakan geldiğinde bizden destek bekliyorlar. Bize söz veriyorlar. Fakat bir daha dönüşü olmuyor. Oyumuzu da veriyoruz yine ortada kalıyoruz. Ne benim ne de eşimin aylık bir geliri yok. Hayvanları beslemek için yem alıyoruz. Gelirimiz olsa iki göz oda yapardık. Bu okulun banyo ve lavabo ikisi de dışarda. Sınıfın içine perde çektim. Çocuklarım geliyor ben de bu perdenin arkasında uyuyorum. Kızım, damadım, kardeşim, babam kim gelse aynı odada kalıyoruz. Bu durumun ne kadar zor olduğunu ancak biz biliriz. Hükümete yardım istemek için gidiyorum. Diyor senin koyunların var koyunların yeter. Ben koyunları ne yapayım. Benim eşim kalp hastası, ben de astım hastasıyım. Ne yetkililer bize yardım ediyor ne de söz verdikten sonra geri dönüş yapılıyor” diye konuştu.
